Limanında

Kurumuş bir nehrin üzerinden geçerken,
Kurumuş bir nehrin üzerinden geçme sesi çıkardı tren
Ses demişken;
Derme çatma bir yaşta derme çatma bir ayyaş ve kızım
Geri döndüler.
Sonra onlara sordum;
Tüm can sıkıcı dertleri, belki de hepsini,
Delisin! önemli olan oydu.
Onu orada öylece bırakmadınız di mi?
Tekrarlıyorum, dışıma taşıyor.
Öylece bırakamazlardı..
O benim tüm yolculuklarıma, kendi iç dünyasıyla eşlik edebilecek bir yapımdı
Yani şimdinin şarkılarıyla dans edebilen,
Fakat şimdinin insanlarıyla asla uyuşamayan bir adam.

Kurumuş nehrin üzerinden geri dönüyorum.
Çünkü defalarca kızıma ve ayyaşa sordum
Onu orada öylece bırakmadınız di mi?
Dargınız dediler,
Keşke denizin ortası bize bir şarkı önerseydi
Tavanı olmayan deniz, bizi olmayan mahcubiyetiyle geri çevirdi dediler.
Aydınlığı içip karanlığa kavuşmak değil miydi nihai amacımız?
Seninle sonsuza kadar olmak istemem ve durmadan sıralanan isteklerle başa çıkamamam
Olası mıydı?

İki bacakta kolayca dengede kalmak, ve sen.
Tam karanlığın içinden de olsa, 
Aydınlığın tamamı içilmiş de olsa,
Geliyorum.
Senden tek ricam;
Bu limanında bana, beni kurtaramıyorsun, deme.