kocaman bir ekibin içindeyiz.
Güzel sesli biri yok, kimse tabloları sevmiyor.
Buna bağlı olarak hiç kanayan yerimiz de yok, şu işe bak.
Ve benim artık seni affetmem gerekiyor.
İşaretlere ve kanıtlara bakıyoruz,
''Bu aynı zamanda yaşıyor olduğumuzun göstergesi!'' diyorsun..
katılıyorum.
Kocaman bir ekibin içindeyim.
hızla büyüyerek; çok unutuyoruz.
Beklenmeyen sonuçları pek tabii görecek seviyedeyiz.
Dikkat ettiğimiz çok nokta var, ellerindeyiz.
Önlemler almadan ilerleyemediğimiz bu hayatta,
ne kadar birlikteyiz?
Ah sorma,
Sorma, zaten ben eşiğindeyim, yüz tutmanın.
Çok yakınım yani, ha oldum ha olacağım.
Bu nedendir ki; son eserimi elime dahi alamadım.
Yer edinmenin kopukluğundan korkarak; daha içinde
daha güvende
olmak istedim.
onca başarısızlık onca kalpsizliğe rağmen
her zaman.. büyür gibi dahil olmak..
Kocaman bir ekip içindeyim.
Yazmam için gereken son tabloyu incelemek için kısa süreliğine
ayrılmam gerekiyor.
unutma diyorum, bu eser de..
bilirsin işte,
her şeyin tek bir insandan gelebileceğini bellemen gerekiyor.
kısa bir süre sonra; gözükmeyen yakasını merak ediyorum işçiliğin;
Çok sade bir tablo,
Tüm evler yıkılmış.
Yer açmışlar işte genel bir tanımı paylaşacaksak,
Sen müzik aç, ben bulaşıklara yer açayım, der gibi ..
elleriyle..
