Çok Sade Bir Terkediş

Babama sarılıyorum.
O bana bilmediğim tüm hikayeleri anlatır.
Değişik başlangıçlara şaşırır veya sen uydurdun! der.
Bu sefer ben uydurmadım! desem de, yatakta sırt üstü uzanmasına rağmen,
yerini kıpırdatır.
durur
kıpırdanır
durur.
Hareket yaratır.
Halbuki güzel başlangıçlarda, daha fazla sallanmamız gerekmez miydi?
İnan, kusacak gibiyim dediğinde seni bırakırdım.
Bu sefer ben uydurmadım desem de, yerli yersiz ışıklar beynimde dolanır.
Küçük kartlar ayağıma dolanır.
Evim gibi sevdiğim park, yüreğimde değildir.
Ben gidince yine de onu dindirmek için,
sen delisin ninnileri eşliğinde onun kucağına otururum.
Çünkü, eskinin anlatılmadıkça dönüp bakmalık bir değeri dahi yoktur.
En azından, yaşasın!
Anneme ne verirsem vereyim mutlaka atacak bir yer bulur.
Eskileri yeni yapan bir adamın buruk duygusu eşliğinde,
-babam hikayeme hala inanmıyor-
bu sefer hakikaten ben uydurdum!
sahici dolu bir paket sigarayla.
yerimi kıpırdatır
durur
kıpırdanır
dururum.
Hareket yaratırım.