İçsellik Laneti

Benim de üstüme gidildi.
Yani bir şekilde bu eylem de zorunlu hale getirildi.
Oysaki ilgilenmek ve dinlemek zorunda dahi değildim.
-kafam burada yok-ken-

Ee ama artık farkedilecek şeyler yapmalısın dedi oynak kadın,
Veya daha az farkedilecek şeyler dedi oynak kadının oğlu,
Halbuki ikisinde de anı tepkiyi alıyordum,
İkisi olmak isterken, oynak kadın ve oğluna, aynı tepkiyi veriyordum.
ayrı-ayrı.
Anlatınca ne oluyor? dedim.
Aynı olduğumuz için seviniyor, farklı olduğumuz için merdivenlerden iniyorduk.
-asansör kabini bile bizi birleştirmesin diye-
Benzerlerini daha ucuza almak gibi bir seçenek vardı artık çarşıda pazarda!
Eşsiz bir şey düşünemeyeceğimizi biliyorduk. -düşlemeyi kaçırarak
Ben bunları uzun uzun anlatınca, kahretsin sen;
Buna bir kadın gibi tepki veriyordun, ah!
İrkiliyordun mesela (irkildiğin belli olarak irkiliyordun)
Aniden geri çekiliyordun (geri çekilmeni büyük bir eyleme dökerek geri çekiliyordun)
Ve tehlikeyi sevmesen sezemeyecektin.
Belki daha sonra benim bilmediğim yerlerde, bir kadın gibi geri dönmeyi isteyecektin.

Daha çocukken yara izlerinin geçiciliğini bilmediğin gibi,
Taptığın hayatta, görmek istemeyeceğin bir yaşam tercih ettin.
Göremedin, lakin her yara izinin görünürlüğü yoktur,
Çoğunun soru sorulunca ortaya çıkması içselliğini;
 yediremedin!

Artık oynak kadın ve oğluyla konuşmana gerek kalmadığına inanınca,
Peki, bunu sorduğumu onlara sakın söyleme ama;
işinin bir imzaya bakması durumuna kalırsan, hayatta bir yerlerde olamadın demek mi oluyor?
-kokun gözüküyor-
Hayattaki en büyük başarısızlık nedir?
-Bir imza bile atamadın!

Bazı şeylerin mutlaka şiirinde geçmesi mi gerekiyor?
Ödüllerin dağıtılması kolaylığı bazen beni ürkütüyor.
Yine de bazen içimden konuşmak gelmese bile doğruyu söylemeyi seçiyorum;
Yazarı ben öpmedim.